«بحران آب» چند سالی است در فهرست ابر چالش‌های بزرگ اقتصاد ایران جای گرفته است. برخی ناظران «تغییر اقلیم و کاهش آب‌های تجدیدپذیر»، «نابودی و تخریب زیست‌بوم‌های آبی»، «بهره‌وری پایین آب در بخش‌های مختلف»، «عدم تطابق اسناد بالادستی بخش آب با نیازهای روز این بخش»، «تعدد دستگاهی و عدم هماهنگی بین دستگاه‌ها و بخشی‌نگری آنها» و «برداشت بی‌رویه از سفره‌های زیرزمینی» را از مهم‌ترین دلایلی می‌دانند که روز‌به‌روز به بحران آب دامن زده‌اند. اما تحلیلگران، سیاست‌گذاران و قانون‌گذاران ریشه و اساس ظهور بحران آب در ایران که حدود 15 سال است به یک پارادایم تبدیل شده را چه می‌دانند؟