Combined Heat and Power یا به اختصار CHP به مفهوم تولید همزمان توان و حرارت .

امروزه به دلیل توجه خاصی که به این نوع سیستم ها می شود و نیز اهمیت کاربرد آن در دنیای امروز و نهادینه کردن فرهنگ استفاده از آن ، در ادبیات مهندسی به جای اصطلاح دیر آشنای Cogeneration از عنوان « سیستم ترکیبی حرارت و قدرت » Combined Heat & Power استفاده می شود . بنابراین سیستم CHP در اصل یک فناوری جدید محسوب نمی شود . اما آن چنان پیشرفت و گسترش یافته است که کمتر شباهتی با مفهوم کلمه مترادفش ، Cogeneration دارد . همانطور که گفته شد سیستم های CHP غالبا برای تولید برق و حرارت به صورت همزمان طراحی می شود . یک محرک اولیه ( موتور یا توربین ) انرژی شیمیایی سوخت را آزاد نموده و به توان مکانیکی در محور خروجی تبدیل می کند . در این موارد ، محور محرک با یک ژنراتور کوپل شده و توان الکتریکی تولید می شود ، از طرف دیگر ، حداکثر راندمان موجود برای محرک اولیه دستگاه و مولد کمتر از 50% است و این به معنی اتلاف بیش از نیمی از انرژی سوخت به صورت حرارت می باشد . در این نوع سیستم ، منابع اتلاف این حرارت ، که عبارتند از گازهای خروجی از محرک اولیه ، سیکل خنک کن و روغن روغنکاری ، شناسایی شده و با قرار دادن مبدل های حرارتی ، گرمای اتلافی به شکل حرارت با دمای بالا ( حرارت قابل استفاده ) بازیافت می شود . با فراهم شدن امکان استحصال حرارت اتلافی در سیستم تولید مشترک برق و حرارت خصوصیات منحصر به فرد این سیستم به دست می آید . دستگاه CHP بهترین بهره وری در مصرف انرژی سوخت را دارد . به گونه ای که متوسط راندمان یک مولد برق در حدود 35% و متوسط راندمان یک بویلر 90% است . در حالی که یک سیستم CHP با تولید هر دوی این محصولات راندمانی بیش از 85% دارد . یعنی راندمان الکتریکی آن حدود 35% و راندمان حرارتی ( منظور از راندمان حرارتی عبارتست از انرژی حرارتی تولید شده به انرژی سوخت مصرفی ) 50% است . از طرف دیگر در مقایسه با سیستم های تولید برق و تولید حرارت متشابه رایج که به صورت مجزا هستند ، حدود 35% سوخت کمتری مصرف می کند . کاهش در مصرف سوخت ، هزینه سوخت مصرفی را در سبد اقتصادی واحد کاهش می دهد . همچنین از دید ملی ، این صرفه جویی در مصرف سوخت می تواند چه از طریق صادرات و چه از طریق فراهم آمدن شرایطی برای استفاده های سودمندتر از سوخت فسیلی مزیت محسوب شود .